Profesor anatomii Uniwersytetu w Münster Johann Paul Kremer pełniąc funkcje lekarza obozowego w Auschwitz-Birkenau od 30 sierpnia do 18.11.1942 r. realizował swe zainteresowania badawcze związane ze zmianami w narządach wewnętrznych powstających na skutek głodu. Dokonując selekcji więźniów zgłaszających się do rewiru, czyli szpitala obozowego lub zabierając ich bezpośrednio stamtąd w większości przeznacza
ich na śmierć. Zanim jednak niejednokrotnie leżącym na stole sekcyjnym ofiarom zaaplikowano dosercowy zastrzyk z fenolu, dr Kremer przeprowadzał z nimi dokładny wywiad, wypytując o istotne dla siebie szczegóły tj. waga przed aresztowaniem, przyjmowane leki itp. Niektórych więźniów fotografowano. Zaraz po uśmierceniu przeprowadzano sekcje zwłok w czasie której sporządzano głównie z wątroby, trzustki i śledziony preparaty histopatologiczne.
Zagadnienie choroby głodowej podejmowali się w swych badaniach dr Schwela, który podawał chorym i wyczerpanym więźniom homeopatyczne dawki wyciągu z rośliny arnika (arnica montana) oraz dr Eduard Wirthsa, który podawał więźniom małe dawki drożdży, ok. 1 grama, jak też świeże pokrzyw jako dodatku do posiłków
Widzicie różnicę, bo ja 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz